จาก น้ำหวานจากดอกเข็มสีแดง สู่ เชฟเทเบิล “โอมากาเสะดอกไม้”

จาก น้ำหวานจากดอกเข็มสีแดง สู่ เชฟเทเบิล “โอมากาเสะดอกไม้” ความสุขพร้อมเสิร์ฟบนจานอาหาร 

สีสันของดอกไม้มากมาย หลากหลายสายพันธุ์ ถูกวางเรียงอย่างสวยงาม ลงบนจานอย่างพิถีพิถัน ไม่ต่างจากร้านอาหารหรูๆ ที่นำดอกไม้มาตกแต่งจาน แต่ความสวยงามของดอกไม้ทั้งหมดนี้ ถูกจัดเสิร์ฟโดย วิลาศ จุลกัลป์  เจ้าของร้านบ้านวสุนธารา เชียงใหม่ เพื่อเตรียมรับรองลูกค้าที่ตั้งใจจองคิวมาเพื่อรับประทานอาหาร ซึ่งวัตถุดิบส่วนใหญ่ทำมาจากดอกไม้ที่คุณลุงวิลาศปลูกเอง

 

จากน้ำเสียงที่ออกสำเนียงปักษ์ใต้ สู่คนเมืองล้านนา 

สำเนียงและเสียงที่เราได้พูดคุยกับคุณลุงวิลาศ บ่งบอกว่า คุณลุงวิลาศ ไม่ใช่คนพื้นเมืองล้านนา จ.เชียงใหม่ คุณลุงวิลาศยิ้ม ก่อนเล่าว่า “ผมเป็นคนสุราษฎร์” อดีตเคยทำงานเป็นล่ามแปลภาษา เมื่อย้อนไปสมัยทำงานตอนนั้นตั้งใจอยากมีผืนดินเล็กๆไว้ปลูกผัก เลี้ยงปลา และพอดีก็มีเพื่อนแนะนำว่ามีที่ดินแถวจังหวัดเชียงใหม่ขาย ซึ่งส่วนตัว อยากมีที่ดินที่จังหวัดเชียงใหม่อยู่แล้ว เพราะที่นี้บรรยากาศดี จึงตัดสินลาออกจากงานประจำมาลงหลักปักฐานอยู่ที่เชียงใหม่ 

คุณลุงวิลาศยังเล่าว่า ตอนนั้นยังไม่ได้มีความคิดว่าจะต้องมาเปิดธุรกิจอะไร แค่ปลูกผัก ปลูกข้าว ไว้เลี้ยงตัวเองและครอบครัว เป็นความสุขเล็กของคนแก่ก็พอแล้ว แต่เมื่อผลผลิตมากขึ้น ก็มานั่งคิดว่า “เด็กๆเราเคยนำดอกเข็มสีแดงๆมาดูดน้ำหวาน” จึงเป็นจุดเริ่มต้นในการคิดเมนูอาหารจากวัตถุดอกไม้ 

รังสรรค์ดอกไม้ที่ปลูกให้กลายเป็นเมนูอาหาร

อาหารแต่ละจานถูกรังสรรค์โดยฝีมือ ของคุณลุงวิลาศ ทั้งหมด โดยในทุกเช้าคุณลุงวิลาศจะออกไปเก็บดอกไม้ และ พืชผัก ในสวนหลังบ้าน คุณลุงเล่าว่า ที่ต้องออกไปเก็บแต่เช้าเพราะ ดอกไม้ที่ผ่านน้ำค้างยังมีความสด มือ เท้าของเราก็จะได้สัมผัสกลิ่นอายดิน กลิ่นหญ้า กลิ่นดอกไม้ เหมือนเพิ่มพลังให้เราในทุกเช้า เป็นบรรยากาศที่เมืองหลวงก็หาแบบนี้ไม่ได้ 

เมนูเมี่ยงคำบุปผาหรือเมี่ยงคำดอกไม้ กลายเป็น อาหารขึ้นชื่อที่ลูกค้ามาเยือนที่แห่งนี้ต้องสั่งเป็นประจำ และ เมนูข้าวยำดอกไม้ ซึ่งลูกค้าหลายคนมักสงสัยและถามคุณลุงว่า ดอกไม้ที่วางอยู่บนจาน ตกแต่งเพื่อความสวยงามเหมือนร้านอาหารทั่วไปหรือไม่ คุณลุงก็จะตอบน้ำเสียงคนปักษ์ใต้ว่า “ทุกอย่างที่วางอยู่บนจานสามารถรับประทานได้หมด เพราะ ความตั้งใจของคนทำอาหารคือลุง “ดอกไม้คือส่วนประกอบหลักของเมนูอาหาร” ไม่ใช่เพียงไว้เพื่อตกแต่งจาก นั้นคือเป้าหมายในการทำ “โอมากาเสะดอกไม้” 

อย่างเมนูที่ต้องมีวัตถุดิบที่ต้องใช้กะทิเป็นส่วนประกอบ คุณลุงวิลาศ ก็ไปสอยมะพร้าวเพื่อมาขูดและคั้นน้ำกะทิเอง ทั้งของคาวและของหวาน ล้วนแล้วผ่านขั้นตอนของคุณลุงทั้งสิ้น 

ความสุขของชีวิตที่ไม่ต้องดิ้นรน

“ผมอยากให้ลูกค้าที่มาที่นี่ได้เสพบรรยากาศ เสพความสุข” จากที่ต้นไม้ ดอกไม้ พันธุ์ไม้ต่างๆโดยรอบ รวมไปถึงจากเมนูอาหารที่ผมทำและเสิร์ฟ เพราะผมรู้สึกว่า เมื่อผมความสุขแล้ว ก็อยากให้คนที่มาที่นี่ได้รับความสุขกลับไปด้วย มันเกิดจากความตั้งใจของเราที่ไม่ต้องดิ้นรน ให้เวลากับตัวเองได้พักผ่อน และ ผ่อนคลาย ผมว่านี้ละคือความสุขที่มนุษย์โหยหา 

ตลอดการพูดคุยกับคุณลุงวิลาศ เราสัมผัสได้ถึงความสุขและความตั้งใจในการทำอาหาร ผ่านรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ และความพิถีพิถันในการจัดเรียงอาหารแต่ละเมนู  คุณลุงวิลาศกล่าวทิ้งท้ายก่อนจบบทสนทนาว่า 

“ความสุขของผมคือการได้เห็นรอยยิ้มของลูกค้าที่ได้รับประทานอาหารที่ดี มีคุณภาพ ผมไม่ได้หวังว่าจะต้องได้รายได้มากมายจากการทำอาหาร แต่สิ่งที่ผมทำคือผมอยากให้ทุกคนที่มาที่นี่ได้รับความสุขกลับไป” 

หากต้องการไปรับประทานอาหารที่ทำมาจากดอกไม้ หรือ อยากเสพบรรยากาศธรรมชาติ แบบสโลว์ไลฟ์ แนะนำติดต่อไปที่คุณลุงวิลาศ แต่ขอบอกว่า “จะไปที่นี้ต้องจองคิวล่วงหน้า” เพราะคุณลุงวิลาศ เป็นทั้งเชฟและดูแลลูกค้าเองทั้งหมด https://www.facebook.com/wasuntharaeaterfarm

ติดตามข่าวสารจาก Brand Inside ได้จาก Facebook ของเรา

The post จาก น้ำหวานจากดอกเข็มสีแดง สู่ เชฟเทเบิล “โอมากาเสะดอกไม้” first appeared on Brand Inside.
from:https://brandinside.asia/chef-table-omakase-flower/